Umutlar var olmaya başlayınca birden nefesleriniz sıklaşır..
Hayatı sorgularken kullandığınız cümleler değişiverir.
Mutsuzluğu tartarken hep var mı diye mutluluğa geçiş yaparsınız..
Hayatınızın akışını değiştiren tüm manzaraları tekrar görmek için can atarsınız.
Uzun bir yoldan gelmiş gibiyim şimdi. Yoldan dönmenin hüznü var içimde. Eve dönmenin huzuru, benim olanlara kavuşmanın rahatlığı, beni bırakıp gelmenin derin sızısı var..
Yollara ne kadar iz bıraktığımı sayamadım, ama çok .. sonunda ulaşılayım yine de isteğiyle seslendim durdum geriye..
Ben evime gelmek için çok yol geldim, dağları denizleri aşmak için didindim. Evime yaklaştıkça vazgeçtim. Kendimi yolda tükettim .. bir bir bıraktım sevinçlerimi mutluluklarımı umutlarımı yollara serdim.. sonunda kendime geldim. Kendimde hiçliği fark ettim..
